Ελάτε τώρα πείτε την αλήθεια. Όλοι έχουμε μια ροπή στην αμαρτία, όποια κι να είναι αυτή,είτε μια λαίμαργη επιδρομή στο ψυγείο ή το κοντινό ζαχαροπλαστείο,είτε η οργή που μας κατακλύζει για οποιαδήποτε αφορμή,είτε η ζήλια για την ζωή που έχει ο άλλος αλλά "αξίζουμε" εμείς,είτε η προσωπικά αγαπημένη μου αυτή της λαγνείας.
Αυτό που με απασχολούσε θεωρητικά έστω και προσπαθώντας να απωθήσω τι λέει η Χριστιανορθόδοξη ανατροφή μου και τα ενοχικά τριπάκια που μου δημιουργεί,τι από τα δυο είναι οι αμαρτίες μας:α) τα δεσμά μας καθώς πάντα θα μας ελέγχουν και θα αποφασίζουν για μας ή β) αυτό το κάτι που μας κάνει πέρα από πιο ανθρώπινους στην ουσία και αυτό που είμαστε σαν προσωπικότητες. Any bright ideas anyone? Θα χαρώ αν κάποιος έχει μια άποψη που θα ήθελε να μοιραστεί γιατί εγώ άκρη δεν έχω βγάλει.
Υ.Γ. Είμαι ένοχος και των εφτά Αμαρτημάτων και ξέρω πως και εσείς εκεί έξω επίσης
Καληνύχτα Αμαρτωλοί.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου