ΑΛΛΑΓΕΣ

Πρόσφατα είχα μια πολύ θετική εξέλιξη στην επαγγελματική μου ζωή. Μου προτάθηκε μια μετακίνηση που σημαίνει προαγωγή και αύξηση (μικρή για να μην μεγαλοπιανόμαστε κιόλας),καλύτερες συνθήκες και ώρες , μα πάνω από όλα (τουλάχιστον για μένα τον ρομαντικό ιδεαλιστή όπως θα με έλεγε μια ψυχή) σημαίνει την αναγνώριση των κόπων και των θυσιών μου."Ωραία και που είναι το πρόβλημα;", είναι η ερώτηση που για να πω την αλήθεια είναι και στο δικό μου μυαλό. Το πρόβλημα είναι στις αλλαγές.
Δεν ξέρω αν είμαι άνθρωπος της συνήθειας,ποτέ δεν πίστεψα κάτι τέτοιο για μένα. Κυρίως γιατί πιο νέος έδινα μια τα έσβηνα όλα και ξεκίναγα από την αρχή. Χωρίς ερωτήσεις , χωρίς "μα,γιατί,να το σκεφτούμε".Έκανα του κεφαλιού μου. Τώρα όμως οι αλλαγές με αγχώνουν. Δεν ξέρω αν είναι ωριμότητα ή αν απλά το γέρικο άλογο βαρέθηκε να τρέχει,αλλά πια θέλω ένα σημείο αναφοράς,έναν σταθερό άξονα. Ένα ορόσημο στον ορίζοντα.
Για πολλούς λόγους εδώ και πολύ καιρό τα πάντα γύρω μου περιστρέφονται με φρενήρη ρυθμό και συχνά αισθάνομαι σαν να προσπαθώ να μείνω ακίνητος σε περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας. Θα ήθελα έστω για λίγο λίγη ηρεμία και έστω μια στιγμή διαύγειας.


Υ.Γ.
Για να μην παρεξηγούμαστε την θέση την πήρα.