" Όποιος πολεμάει δαίμονες θα πρέπει να προσέξει να μην γίνει δαίμονας και ο ίδιος"
Φ. Νίτσε

Λόγω του περασμένου της ώρας θα μου επιτρέψετε να το εξηγήσω κάποια άλλη φορά.

Βρίσκομαι στο Λουτράκι όπου και ολοκληρώνω τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές μου και για άλλη μια φορά δεν έχω και τις καλύτερες εντυπώσεις. Ξέρω δεν είναι στραβά ο γιαλός,εγώ στραβά αρμενίζω.
Την Τρίτη θα πρεπει να γυρίσω στην δουλειά και δεν γουστάρω μια.

Αυτή την φορά αντί για κάτι δικό μου θα αναρτήσω κάτι από τον Pablo Neruda.Πρώτον γιατί είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές των καιρών μας.Και δεύτερο γιατί αυτή η δημοσίευση σημαίνει πολλά για μένα για πολλούς και διάφορους λόγους,αλλά αυτό είναι θέμα για μια επόμενη ανάρτηση.Μακάρι να μας εμπνεύσει όλους.


Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλά-
βος της συνήθειας, επαναλαμβάνο-
ντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, ό-
ποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλ-
λάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος
δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει έ-
να πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο
για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία
στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινή-
σεων που κάνουν να λάμπουν τα μά-
τια, που μετατρέπουν ένα χασμουρ-
γητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν
την καρδιά να κτυπά στο λάθος και
στα συναισθήματα.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδο-
γυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι
ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποι-
ος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα
για την αβεβαιότητα για να κυνηγή-
σει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει
στον εαυτό του τουλάχιστον μια φο-
ρά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέ-
φρονες συμβουλές.
Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν α-
κούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει
σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει
τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει
να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει
τις μέρες του παραπονούμενος για
τη τύχη του ή για την ασταμάτητη
βροχή.
Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει
μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος
δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνω-
ρίζει.
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές
δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι
για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια
προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από
το απλό γεγονός της αναπνοής.
Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει
στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.
Pablo Neruda
( Μετάφραση από Ιταλική δημοσίευση:
Βασίλη Χατζηγιάννη )

Μακάρι να είχα κάτι να πω. Μακάρι να είχα λόγο σε όσα συμβαίνουν γύρω μου. Μακάρι να μην είχα εκχωρήσει το δικαίωμά μου στο να διαμορφώνω εγώ την ζωή μου. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Μπορώ να διεκδικήσω και να πάρω πίσω αυτό που ξεπούλησα χωρίς αντίτιμο. Είμαι εδώ, γύρισα και αναλαμβάνω ξανά.

Αυτό το blog δεν ήταν καν δικιά μου ιδέα. Δεν είμαι και πολύ φανατικός της άποψης ότι πρέπει να μοιραζόμαστε τα πάντα με αγνώστους. Δεν ψάχνω να βρω την ταύτιση με τον άνθρωπο δίπλα μου,ούτε έχω τόση δυνατή την σύνδεση με το Ανθρώπινο είδος. Όχι γιατί αισθάνομαι ξεχωριστός ή όπως πιστεύουν κάποιοι που νομίζουν πως με ξέρουν snob, απλά ο άνθρωπος είναι ύπουλο ζώο και δεν τον εμπιστεύομαι. Σίγουρα είμαστε ικανοί για το καλύτερο,αλλά είμαστε καλύτεροι όταν κάνουμε τα χειρότερα μας. Αυτό δεν σημαίνει πως περνάω τον χρόνο μου στην Γη περιμένοντας το μητρικό σκάφος να έρθει να με πάρει. Ξέρω πως ανήκω εδώ.
Απλά δεν είμαι υποχρεωμένος να μου αρέσει κιόλας................

Το καλό με το να επαναλαμβάνεις τα λάθη σου είναι ότι έτσι ξέρεις τι θα συμβεί στην συνέχεια. Και αν είσαι αρκετά εκπαιδευμένος μπορείς να ελέγξεις όχι το αποτέλεσμα αλλά την ένταση του και τις επιπτώσεις του. Κάτι που σε έκανε κομμάτια την πρώτη φορά που συνέβη,δια της επανάληψης χάνει σιγά σιγά την δύναμή του,με αποτέλεσμα μετά από την χ φορά να μην σε επηρεάζει καθόλου.
Εύλογα κάποιος θα ρωτήσει"γιατί να ξανακάνω ένα λάθος που με πλήγωσε και επίτηδες κιόλας;"
Για τον ίδιο λόγο που όσοι ασκούνται στις πολεμικές τέχνες δέχονται αλλεπάλληλα κτυπήματα σε όλο το κορμί τους. Για να κρατούν τις αισθήσεις τους σε εγρήγορσή,για να βρίσκονται σε ετοιμότητα και για να προετοιμάζουν και εξοικειώνουν το κορμί τους με τον πόνο,ώστε να τον αψηφούν.

Κάποτε η ζωή κυλούσε ήρεμη. Τώρα μόνο σκοτάδι και απελπισία. Μπορούμε καλύτερα από αυτό. Γιατί δεν το κάνουμε; Δεν ξέρω γιατί όλοι κρυβόμαστε πίσω από τα δεσμά μας και γιατί δεν τα σπάμε.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που τεκμηριωμένα ή έστω ενστικτωδώς πιστεύουν πως ο χρόνος έχει μια συνεχή και σπειροειδή κίνηση και πώς ότι συμβαίνει τώρα είναι τα μαθήματα του παρελθόντος και η προειδοποίηση του μέλλοντος. Αν είναι έτσι αυτό σημαίνει πως πρακτικά δεν υπάρχει λύση και δεν υπάρχει επιλογή. Οι προειδοποιήσεις δεν έχουν σκοπό να μας αποτρέψουν από το λάθος απλά να μας προετοιμάσουν για αυτό. Δεν πρόκειται να μάθουμε τίποτα,δεν πρόκειται να διορθώσουμε τίποτα,απλά το μόνο που μας μένει είναι να επαναλαμβάνουμε τον εαυτό μας. Σαν τα ποντίκια σε έναν λαβύρινθο κάποιου εργαστηρίου,όπου όλοι οι αγώνες μας το πολύ πολύ να μας δώσουν ένα κομματάκι τυρί άλλα όχι έξοδο.....
Το μόνο που διεκδικούμε είναι να βρούμε έναν πιο γρήγορο δρόμο προς το τυρί,μόνο και μόνο για να αρχίσουμε από την αρχή.